Bloggen ligt gevoelig bij openbare besturen

Hoewel blogs een schitterende en eenvoudige tool zijn voor bibliotheken die 2.0 willen zijn, komen er niet echt veel Vlaamse bibliotheekblogs bij (een overzichtje vind je hier). Een en ander zal te maken hebben met ‘awareness’ en er is altijd een technologische drempel, hoe laag ook die ook is.

Maar vorige weken was er zelfs een terugval te merken. Bibloggenk.blogspot.com werd uit de lucht gehaald op vraag van het stadsbestuur van Genk. De stad wil eerst onderzoeken of de interactiemogelijkheid op de blog geen negatieve reacties op het gemeentebeleid teweegbrengt. Bovendien is het niet duidelijk of een bloggende medewerker van de bib een eigen mening verkondigt of die van de bibliotheek of gemeente.

Een heel interessante problematiek, die van ‘corporate blogging’ of de verhouding tussen persoonlijke inhoud en die van een organisatie (waar ik zelf soms ook wel mee zit). De nadruk ligt vooral op gezond verstand (A corporate blog is just like a personal blog, except you don’t get to use the word “motherfucker”, vond ik ergens), maar er zijn bedrijven met strikte blogregels, die dan vooral te maken hebben met verantwoordelijkheden en industriële geheimen, bv. IBM, Yahoo, … Er zijn zelfs al boeken geschreven over ‘strategic blog management’.

Het is misschien toch geen slecht idee om als bloggende werknemer enkele richtlijnen op papier te hebben. Hier vind je er een paar. Vooral You can write on company time lijkt me een interessante ;-)


Freeconomics

In The Long Tail (2006) stelt Chris Anderson aan de hand van het voorbeeld van Amazon dat er meer te verdienen valt met een grote stock van oudere boeken dan met met de nieuwste releases. In FREE suggereert hij dat er meer te verdienen valt op het internet met zaken gratis weg te geven dan mensen ze te laten kopen. 

Anderson lichtte eind februari al een boeiend tipje van de sluier in een voorpublicatie in zijn tijdschrift Wired. Hij gaf ook al een felgesmaakte presentatie over het onderwerp op Nokia World in december 2007.

Het artikel is echt een aanrader: bibliotheken bewegen zich nu al met hun collecties en diensten in ‘the realm of the free’, maar het wordt drummen voor een plaatsje tussen de nu nog vaak als ‘illegaal’ bestempelde, maar straks wellicht ‘gratis’ content en diensten van het internet. Ik heb enkele van de strafste uitspraken met een beetje commentaar voor jullie op een rijtje gezet.

Lees de rest van dit artikel »


De minimis non curat praetor

Of: De rechter houdt zich niet bezig met zaken van geringe betekenis

Eind oktober vorig jaar organiseerde de werkgroep muziekbibliothecarissen van VVBAD een studiedag over auteursrecht. De voormiddag werd ingekleurd door anarchist Godfried Willem Raes en een uitstekende theoretische inleiding van jurist Joris Deene. De nammidag werd een vrije tribune voor de bekendste beheersvennootschappen (Semu, IFPI en Sabam). 

Sommige bibliotheekmedewerkers werden klaarblijkelijk voor het eerst geconfronteerd met het begrip auteursrecht. 

Pijnlijke discussies waren het gevolg: mag iemand  binnen de muren van de bib een cd van de bib afspelen in zijn eigen draagbare cd-speler, zonder die cd eerst uitgeleend te hebben? Mag een bibliotheek hoesjes tonen op zijn website?

Mijn god. Waar koop je in hemelsnaam nog zo’n draagbare cd-speler? Wie leent nog die cd’s? Denk je echt dat Amazon de rechten op elk hoesje heeft ‘gecleared’? De minimis non curat praetor. Waarmee houdt de rechter zich dan wel bezig?

Lees de rest van dit artikel »


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.