Over een alternatieve oplossing voor je patstelling heb ik het in een volgende post.

Het auteursrecht – het woord zegt het zelf al – beschermt de rechten van de auteurs. Dat principe lijkt me niet verkeerd.

Wat de beschermende (afschermende) rol van de contentindustrie betreft: content is niet alleen “king”, maar tegenwoordig vooral ook “big money”. Het is toch logisch dat men datgene waarmee men zijn brood verdient in bescherming neemt c.q. het afschermt voor oncontroleerbaar (niet verzilverbaar) gebruik.

De belangen van de auteurs (en de commerciële bedrijven die hen vertegenwoordigen) die “content” creëren zijn nu eenmaal niet over heel de lijn dezelfde als de belangen van diegenen die deze “content” willen gebruiken. Een modus vivendi moet dus worden gevonden. En die rol is m.i. juist weggelegd voor het auteursrecht.

Het probleem – en dat is m.i. werkelijk het enige probleem – is dat onze huidige wetgeving niet is aangepast aan wat er zich op dit ogenblik daadwerkelijk in onze maatschappij afspeelt. Maar is het niet inherent aan ALLE wetgeving dat deze achter de feiten aanholt?

Indien mogelijk wil ik de discussie hier wat opentrekken en de vraag stellen wat contentleveranciers en -gebruikers zelf eventueel aan de huidige patstelling zouden kunnen doen? Iemand?