Hoewel blogs een schitterende en eenvoudige tool zijn voor bibliotheken die 2.0 willen zijn, komen er niet echt veel Vlaamse bibliotheekblogs bij (een overzichtje vind je hier). Een en ander zal te maken hebben met ‘awareness’ en er is altijd een technologische drempel, hoe laag ook die ook is.
Maar vorige weken was er zelfs een terugval te merken. Bibloggenk.blogspot.com werd uit de lucht gehaald op vraag van het stadsbestuur van Genk. De stad wil eerst onderzoeken of de interactiemogelijkheid op de blog geen negatieve reacties op het gemeentebeleid teweegbrengt. Bovendien is het niet duidelijk of een bloggende medewerker van de bib een eigen mening verkondigt of die van de bibliotheek of gemeente.
Een heel interessante problematiek, die van ‘corporate blogging’ of de verhouding tussen persoonlijke inhoud en die van een organisatie (waar ik zelf soms ook wel mee zit). De nadruk ligt vooral op gezond verstand (A corporate blog is just like a personal blog, except you don’t get to use the word “motherfucker”, vond ik ergens), maar er zijn bedrijven met strikte blogregels, die dan vooral te maken hebben met verantwoordelijkheden en industriële geheimen, bv. IBM, Yahoo, … Er zijn zelfs al boeken geschreven over ‘strategic blog management’.
Het is misschien toch geen slecht idee om als bloggende werknemer enkele richtlijnen op papier te hebben. Hier vind je er een paar. Vooral You can write on company time lijkt me een interessante 
Tags: blogs, corporate blogging
maart 20, 2008 om 2:47 pm |
Inderdaad een interessant spanningsveld waar we steeds vaker mee geconfronteerd zullen worden.
maart 21, 2008 om 11:13 am |
Kan de bibliotheek het voltallige bestuur niet het boek ‘Naked Conversations’ cadeau doen?
En maar onderzoeken, evalueren en belemmeren. Droef word je ervan :-/
maart 22, 2008 om 5:29 pm |
Voor mij persoonlijk gaat deze problematiek nog verder als je hem niet op corporate blogs, maar op persoonlijke blogs toepast. Het is een moreel dilemma.
Zoals jullie wellicht weten heb ik zelf een eigen blog waarin ik mij “out” als bibliotheekmedewerker, maar waarin ik slechts zelden over mijn werk schrijf. Dat heeft met een zekere pudeur te maken, schroom om vrijuit te schrijven over zaken waarbij ik als ambtenaar (of werknemer tout court) misschien een zekere terughoudendheid aan de dag moet leggen.
Ik vind het moeilijk om te schrijven over de dingen die ik in mijn werksituatie meemaak. Want zelfs als ik ze anoniem zou maken, de herkenbaarheid in de inner circle blijft meestal toch groot. En soms is het beter om niet de waarheid te vertellen, althans en plein public.
Ik vind het moeilijk om op mijn blog mijn mening te geven over beleidszaken die me raken of me niet aanstaan, omdat ik als ambtenaar in dienst van een overheid voortdurend moet afwegen of ik met mijn schrijfsels mijn inrichtende overheid en mijn minister niet afval. Het verzoenen van je persoonlijke mening met je deontologie als ambtenaar blijft een moeilijke zaak.
Ook over technische ontwikkelingen schrijven is moeilijk. Als ik zou zeggen dat ik deze of gene ontwikkeling van aanbieder X geweldig vind en ze wel eens in mijn eigen bibliotheek zou willen toepassen, dan loop ik het risico dat men mij partijdigheid aanwrijft. Want voor elke ontwikkeling van aanbieder X die ik leuk vind zijn er wellicht twee andere aanbieders Y en Z met een soortgelijke ontwikkeling die ik niet leuk vind. Maar dat mag ik niet hardop zeggen… tenminste als ik mezelf niet in moeilijkheden wil brengen.
Ik begrijp dus heel goed dat overheden terughoudend zijn tegenover blogs van hun medewerkers, zeker als die blogs er niet zijn gekomen met de officiële toelating van het bestuur. Het is niet omdat een bibliothecaris zelf een bibliotheekblog start of er een medewerker opzet, dat zo’n blog ook “gedekt” is door de lokale overheid. Het zou kunnen dat op zo’n blog (misschien zelfs niet echt gewild en bewust) standpunten worden ingenomen waarvan de lokale overheid nog geen kennis heeft genomen of waarmee die lokale overheid het zelfs gewoon niet eens is. Dan zit je dus met een probleem.
Natuurlijk begrijp ik van de andere kant dat werknemers zich belemmerd voelen als ze de technologische mogelijkheden van deze tijd niet volop mogen gebruiken bij de uitoefening van hun job.
Zoals Katrien Schulz van Cultuur Lokaal schreef: een interessant spanningsveld.
april 24, 2008 om 6:42 pm |
[...] gewapend waren of zo), maar de bibliotheekwereld ondergaat momenteel een 2.0-openbaring(hoewel?). Kan deze vorm van user generated content dan wel op het web in een MyDiscoveries of andere [...]
mei 9, 2008 om 7:23 am |
Geef de macht aan de gebruiker!
we gebruiken soms externe blogs ter promotie. Zij schrijven/recenseren/brengen verslag uit … en leggen een link vanop onze site naar de blog. En soms ook omgekeerd.
Als er over je eigen bibliotheek in blogwereld wordt geschreven, hallelujah!, omhels die mensen!
Zelf vind ik het een uitermate geschikt medium dat we niet langer mogen negeren. Maar na veel vijven en zessen komt het er voorlopig nog niet van.
Shame on us!
met dank
mei 30, 2008 om 6:09 am |
[...] zijn persoonlijke blog raakte Johan Mijs van het VCOB de problematiek al aan: bloggen ligt gevoelig bij openbare besturen. Zelf reageerde ik daar als volgt op: Ik begrijp dus heel goed dat overheden terughoudend zijn [...]
mei 31, 2008 om 4:53 pm |
[...] kan bovendien net een opportuniteit betekenen voor uw bedrijf en daarover alleen zijn al boeken genoeg geschreven. Tijdens ons gesprek haalde ik Bart De Waele aan die via de bedrijfsblog van [...]