we gebruiken soms externe blogs ter promotie. Zij schrijven/recenseren/brengen verslag uit … en leggen een link vanop onze site naar de blog. En soms ook omgekeerd.

Als er over je eigen bibliotheek in blogwereld wordt geschreven, hallelujah!, omhels die mensen!

Zelf vind ik het een uitermate geschikt medium dat we niet langer mogen negeren. Maar na veel vijven en zessen komt het er voorlopig nog niet van.
Shame on us!

met dank

Zoals jullie wellicht weten heb ik zelf een eigen blog waarin ik mij “out” als bibliotheekmedewerker, maar waarin ik slechts zelden over mijn werk schrijf. Dat heeft met een zekere pudeur te maken, schroom om vrijuit te schrijven over zaken waarbij ik als ambtenaar (of werknemer tout court) misschien een zekere terughoudendheid aan de dag moet leggen.

Ik vind het moeilijk om te schrijven over de dingen die ik in mijn werksituatie meemaak. Want zelfs als ik ze anoniem zou maken, de herkenbaarheid in de inner circle blijft meestal toch groot. En soms is het beter om niet de waarheid te vertellen, althans en plein public.

Ik vind het moeilijk om op mijn blog mijn mening te geven over beleidszaken die me raken of me niet aanstaan, omdat ik als ambtenaar in dienst van een overheid voortdurend moet afwegen of ik met mijn schrijfsels mijn inrichtende overheid en mijn minister niet afval. Het verzoenen van je persoonlijke mening met je deontologie als ambtenaar blijft een moeilijke zaak.

Ook over technische ontwikkelingen schrijven is moeilijk. Als ik zou zeggen dat ik deze of gene ontwikkeling van aanbieder X geweldig vind en ze wel eens in mijn eigen bibliotheek zou willen toepassen, dan loop ik het risico dat men mij partijdigheid aanwrijft. Want voor elke ontwikkeling van aanbieder X die ik leuk vind zijn er wellicht twee andere aanbieders Y en Z met een soortgelijke ontwikkeling die ik niet leuk vind. Maar dat mag ik niet hardop zeggen… tenminste als ik mezelf niet in moeilijkheden wil brengen.

Ik begrijp dus heel goed dat overheden terughoudend zijn tegenover blogs van hun medewerkers, zeker als die blogs er niet zijn gekomen met de officiële toelating van het bestuur. Het is niet omdat een bibliothecaris zelf een bibliotheekblog start of er een medewerker opzet, dat zo’n blog ook “gedekt” is door de lokale overheid. Het zou kunnen dat op zo’n blog (misschien zelfs niet echt gewild en bewust) standpunten worden ingenomen waarvan de lokale overheid nog geen kennis heeft genomen of waarmee die lokale overheid het zelfs gewoon niet eens is. Dan zit je dus met een probleem.

Natuurlijk begrijp ik van de andere kant dat werknemers zich belemmerd voelen als ze de technologische mogelijkheden van deze tijd niet volop mogen gebruiken bij de uitoefening van hun job.

Zoals Katrien Schulz van Cultuur Lokaal schreef: een interessant spanningsveld.

En maar onderzoeken, evalueren en belemmeren. Droef word je ervan :-/