fijne ingreep van on-point, zeg ik maar.
Het levert interessante content op, aandacht, actie en reactie. Wat wilt een bibliotheek nog meer?
Laten we de rol van de brave huisvader nu maar eens definitief achter ons, want daar kopen we in 2.O en in real life niks meer mee.

met bijzondere dank
danny

Ik acht het niet onmogelijk dat we tegen de volgende principes zondigen:

- “I will recognize that the universe of information culture is changing fast and that libraries need to respond positively to these changes to provide resources and services that users need and want.”

- “I will avoid requiring users to see things in librarians’ terms but rather will shape services to reflect users’ preferences and expectations.”

Het probleem is dat dergelijke principes pas toegepast kunnen worden als er sprake is van een wederzijds vertrouwen.

Dus lijkt het mij de moeite om te onderzoeken waar het bij de besproken actie is misgegaan met het vertrouwen. En hoe in een verder stadium dat vertrouwen hersteld kan worden om de hiervoor genoemde principes van A Librarian’s 2.0 Manifesto op een respectvolle manier toe te passen.

Als we allemaal eerlijk zijn, dan denk ik dat beide partijen zich hierover moeten bevragen.

Het punt is dat niet iedereen dat doet! Vergelijk dit toch niet met koffieranden op pagina 30.

Dus stoor je er dan ook niet aan. ‘t Is maar een display. Je bibliotheek staat er morgen ook nog. Ze is zelfs meer waard nu.

Maar je kunt je niet voorstellen met wat voor vragen, folders, affiches… men hier soms afkomt. Wij kunnen gewoon niet toelaten dat iedereen hier zo maar ongebreideld zijn dingen achterlaat of zijn ding doet. Dat is gewoon niet realistisch, daar moet een zekere controle op worden uitgeoefend. Als openbare instelling hebben wij een bepaalde verantwoordelijkheid en ons bestuur zal ons – terecht overigens – ook ter verantwoording roepen als wij daar nonchalant mee omspringen.

Een bibliotheek moet ook neutraal zijn. We kunnen dus bijvoorbeeld ook niet zo maar toelaten dat er affiches voor politieke acties e.d. worden opgehangen.

Je ziet, er zijn heel wat aandachtspunten bij het dagelijks beheer van een bibliotheek.

Het punt is dat niet iedereen dat doet! Vergelijk dit toch niet met koffieranden op pagina 30.

Dus stoor je er dan ook niet aan. ‘t Is maar een display. Je bibliotheek staat er morgen ook nog. Ze is zelfs meer waard nu.

En mijn tip is:

Jackie Wilson. You brought about a change in me.

En op DVD:
Het beste van Wim De Vilder “Late Night”.

Af en toe moet je even ‘utopisch’ denken, het wordt misschien te weinig gedaan. Maar ik denk dat we ons allemaal bewust zijn van de lange weg die we zelf en met onze besturen nog moeten afleggen.

Of boekenplanken herschikken tot een eigen LibraryThing? Doen! Met het nodige respect voor de boeken natuurlijk …

Doen? Welja, waarom ook niet hé.

Johan, ik denk dat we dit volgende week “in first life” eens kunnen bespreken. Maar zou jij er als bibliotheekdirectie echt mee kunnen lachen als klanten boekenplanken zouden beginnen herschikken of boeken per dozijn op andere plaatsen zouden neerpoten? Zou je dan even flegmatiek reageren als hier? Ik denk het niet. Want als bibliotheekdirectie ben jij verantwoordelijk voor de veiligheid van je klanten en je personeel en voor de toestand van je infrastructuur die je als een “goede huisvader” moet beheren. Dus zul je wel moeten ingrijpen, of je bibliotheek is binnen de kortste keren een grote chaos.

Ik wil allemaal wel meegaan in die verhalen van user generated content, interactiviteit en participatie. Maar ik zou toch ook wensen dat men eens wat meer realiteitszin aan de dag legt en niet in een utopische wereld leeft. Er zijn nu eenmaal een aantal “basics” waar men niet aan kan tornen als men een bibliotheek op een behoorlijke manier wil runnen. Anarchie is geen vorm van management, het is non-management.

Alex schreef:

bedankt voor de steun, u heeft onze actie helemaal perfect geïnterpreteerd, fantastisch

Ach Alex, maar je negeert gewoon het argument van de “bestuurlijke en materiële context” en dat is ook precies mijn punt van kritiek op de actie. Ik kan natuurlijk niet namens de directie spreken, maar als jullie de bibliotheek op voorhand formeel over de actie hadden gecontacteerd, was er mogelijk geen probleem geweest.

Je spreekt over het interpreteren van jullie actie. Hoe kan je die actie correct interpreteren zonder context? Achteraf ja, als je er eens rustig over hebt kunnen nadenken of als je ondertussen op een blog hebt gelezen wat er achter zit. Maar zo werkt dat niet. Aangezien wij dagelijks met vele vormen van overlast worden geconfronteerd, kunnen wij geen risico nemen en moeten wij direct ingrijpen.

Het kost al het bibliotheekpersoneel alle dagen heel wat inspanning om alles vlot te laten draaien en er voor te zorgen dat klanten er zo weinig mogelijk hinder van ondervinden als er toch eens iets misgaat. Oké, dat hoeven jullie je niet aan te trekken, dat is onze job. Wat mij wel stoort is dat jullie voor onze situatie geen begrip lijken te hebben en het heel normaal vinden dat eender wie op eender welk moment zomaar onaangekondigd met acties begint.

Bon, ik denk dat ik de discussie hiermee afsluit. We moeten van een mug ook geen olifant maken. Het is een storm in een glas water. Jullie zijn trouwens in jullie opzet geslaagd: je hebt in blogland de aandacht gekregen die je wenste.

ik zie wel dat u een foutje in de flickr tags gemaakt heeft, de site is niet one point, maar on-point