Rouwen om bibliotheek 2.0?

De psychiater Elisabeth Kübler-Ross heeft vijf fasen omschreven die de meeste mensen geheel of gedeeltelijk doorlopen om na een traumatische ervaring weer tot rust te komen. Het model is gegroeid uit het observeren van rouwverwerking bij terminaal zieke patiënten. De Five stages of grief zijn meteen ook een inspiratiebron geweest voor veranderingsmanagement en omgaan met weerstand.

De voorbije weken bezorgden me een heel rijke ervaring aan contactmomenten met een divers publiek van bibliotheek-medewerkers te lande (systeembeheerders, publiekswerkers, catalografen, informatiemedewerkers, bibliothecaris-directeurs, bibliotheekstudenten IBW etc.) aan de hand van een meer of minder uitgebreide versie van de evoluerende presentatie Bibliotheek 2.0 continued.

Bij de mensen in het publiek doken de symptomen van Kübler-Ross op. Een inventaris van reacties:

Denial / ontkenning: ‘ik geloof dit niet’, ‘er is geen reden tot verandering’, ‘we zijn goed bezig nu’

Anger / woede: ‘dit is een hype’, ‘dit is technologie om de technologie’, cult-of-the-amateur standpunten

Bargaining / onderhandelen: (zogezegd) spectaculair herdenken van bestaande concepten (bv. uitleen van cd’s gratis maken), ‘als ik hier tijd voor zou kunnen maken dan …’, ‘als ons personeel wat meer digital native zou zijn, dan …’

Depression / depressie: ‘welke rol hebben wij nog te spelen’, ‘er resten ons alleen nog boeken tot die ook dematerialiseren’, ‘het zal niet meer voor mij zijn’

Acceptance / aanvaarding: ‘ik zie heel veel kansen’, ‘in deze nieuwe informatiewereld moet de bibliotheek een grote rol gaan spelen, anders ontstaat een immense informatiekloof in de maatschappij’, ‘ik wil hiermee aan de slag’

Na de fase aanvaarding kan Rebirth / wedergeboorte volgen (zie bv. Organizational Change as a Process of Death, Dying, and Rebirth van Deone Zell (2003)). Een concept uiteraard niet aanwezig in Kübler-Ross, maar wel belangrijk in de toekomst van bibliotheken.

Is de bib terminaal? Zijn wij palliatief bezig? Ik had graag nog andere uitspraken naar aanleiding van 2.0-bewustmakingsprocessen geïnventariseerd. Graag reacties en geef ze een thuis in één van de fasen.


My social map

Een recente post met bijhorend filmpje van Loïc Le Meur over ‘my social map’ krijgt nogal wat aandacht in de internationale blogosfeer.

Le Meur, een van de bekendere Europese 2.0-denkers, stuurt in een zoektocht naar ‘ultimate data portability’ aan op persoonlijke inventarisaties van de sociale netwerken en 2.0-toepassingen die mensen gebruiken. Heel wat bloggers reageerden op zijn oproep om hun eigen social map op http://socialgraphcentral.wordpress.com te plaatsen.

Met een dergelijke social map kom je eigenlijk in de buurt van de ‘heilige graal’ van het web 2.0: een zoektocht naar een uniek roaming profiel op internet of ‘ultimate data portability’ (zie ook www.openid.net, http://noserub.com en www.opensocial.org).

Of in mensentaal: als je verandert van job, moet je dat niet op 23 plaatsen aanpassen. Hetzelfde geldt voor content: je wil de content die jij of je vrienden overal genereren op een centrale plaats samenbrengen (zie ook www.friendfeed.com en www.mybloglog.com).

Je social map helpt je alvast de weg niet te verliezen … Echt een aanrader om je 2.0-exploraties te organiseren en te structureren! Hieronder een eerste versie van mijn social map. Graag reacties met een link naar de jouwe!


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.